و به او اطمينان داريد ، مراجعه كنيد و او را به آنچه از حق ما مىدانيد فراخوانيد ؛ زيرا ما از آن بيم داريم كه اين حق ، مندرس شود ، از بين برود و مغلوب گردد ، در حالى كه خداوند ، نورش را تمام مىگرداند هر چند كه كافران نپسندند » . ( 1 ) آنگاه آن حضرت ، چيزى از آنچه خداوند در قرآن در مورد آنها نازل فرموده است باقى نگذاشت مگر اينكه آن را تلاوت كرد و تفسير نمود و نه چيزى از آنچه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دربارهء پدر و مادرش و خود او و اهل بيتش فرموده بود ، مگر اينكه آن را روايت كرد و در همهء آنها ، حاضران مىگفتند : آرى ، خداوندا ! به درستى كه شنيديم و گواه بوديم و تابعين مىگفتند : آرى ، خداوندا ! مرا حديث كرد كسى كه او را تصديق مىكنم و به او ايمان دارم از صحابه . ( 2 ) آن حضرت عليه السّلام در معرض استدلالش فرمود ! « شما را به خدا سوگند ! آيا مىدانيد كه رسول خدا او را ( يعنى حضرت على را ) در روز غدير خم منصوب نمود و به ولايت وى ندا داد و فرمود : بايد كه حاضر به غايب اطلاع دهد ؟ » . گفتند : « آرى ، خداوندا ! . . . » « 1 » . بيعت با امام در روز عيد غدير ، جزئى از رسالت اسلام و ركنى از اركان دين مىباشد كه هدف آن نگهداشتن امّت در برابر امواج عقيدتى و حفظ آن از انحراف بوده است . ( 3 ) بيمارى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه پيامبر به سوى يثرب بازگشت ، وضع تندرستيش روز به روز رو به وخامت مىنهاد ، زيرا بيمارى بر او عارض شد و به تب شديدى دچار

--> ( 1 ) الغدير 1 / 198 - 199 .